شب سی و هفتم

درخت که می‌شوی به تو فكر مي‌كنم

نه از روي ريشه كردن

از روی كندن

وقتي كه قطعيت درخت تعظيم مي‌كند

تا شعله‌هايت بلند شوند براي شنيدن آب

كوتاه شوند

براي وقتي كه با حرف قاطع تبر مي‌افتي

                                       به خاك

درخت که می‌شوی

نمی‌شود قطع کنی رابطه‌ات را با اين همه صندلي

که پایه‌هایت را رقم می‌زنند برای نشستن

به تو فكر مي‌کنم نه از روي بستن

از روی دل،

ریشه،

جان کندن

—

لیلا صادقی