هر بار در دفترم ورق ميخوریمی شوم قصهاي
به خواب می روم با توتا دفترم را زير باران جا بگذارمتو از خواب می پریتا تمام كنی باران را–در خط فاصله بود و نبودم –تعبير میشوی در خواب كسی ديگر…
—
لیلا صادقی